نەمر پویا فراگردی

همکارانش در ارکسترهای نیلپر و کامه‌راتا در یادداشتی به یاد او نوشتند: «پویا زندگی می‌خواست؛ زندگی از جنس موسیقی، لبخند، نوشیدن چای و گپ‌وگفت‌های روزمره. او همچنان در یادها باقی خواهد ماند، نه به‌عنوان یک نوازنده، بلکه به‌عنوان فردی که در جست‌وجوی آزادی و حقیقت، جان خود را فدای ملت خود کرد.